аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шпора
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпо́ра мн. шпо́ры |
| Родны каго? чаго? |
шпо́ры мн. шпо́р |
| Давальны каму? чаму? |
шпо́ры мн. шпо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
шпо́ру мн. шпо́ры |
| Творны кім? чым? |
шпо́рай, шпо́раю мн. шпо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
шпо́ры мн. шпо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе чарка, там і сварка.
дурань з адукацыяй — гэта проста адукаваны дурань
špora — беларуская лацінка
Слова шпора (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпора — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпоракветнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпо́начна-фрэ́зерны (17)
(10) аўксаспо́ра ‹
› шпо́начны (8)
(9) паліспо́ра ‹
› шпо́нка (6)
(8) дыяспо́ра ‹
› шпоракве́тнік (12)
(9) мадрэпо́ра ‹
› шпо́рац (6)
(15) намгенпракуро́ра ‹
› шпо́рка (6)
(6) аўро́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.