дыятэрмічнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова дыятэрмічнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыятэрмі́чнасць мн. дыятэрмі́чнасці
Родны каго? чаго?	дыятэрмі́чнасці мн. дыятэрмі́чнасцяў, дыятэрмі́чнасцей
Давальны каму? чаму?	дыятэрмі́чнасці мн. дыятэрмі́чнасцям
Вінавальны каго? што?	дыятэрмі́чнасць мн. дыятэрмі́чнасці
Творны кім? чым?	дыятэрмі́чнасцю мн. дыятэрмі́чнасцямі
Месны у кім? у чым?	дыятэрмі́чнасці мн. дыятэрмі́чнасцях
Клічная форма	— мн. —

Дарослае жыццё — гэта калі ты любіш усе рэлігійныя святы, таму што ў гэты дзень падвойная аплата змены на заводзе.

Слова дыятэрмічнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дыятэрмічнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).