STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыяфан
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыяфа́н мн. дыяфа́ны |
| Родны каго? чаго? |
дыяфа́ну мн. дыяфа́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дыяфа́ну мн. дыяфа́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дыяфа́н мн. дыяфа́ны |
| Творны кім? чым? |
дыяфа́нам мн. дыяфа́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дыяфа́не мн. дыяфа́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як дунду́к — пра насупленага, няскладнага, непаваротлівага чалавека
хто такі дундук?— Гэта твой былы хлопец?
— Ага.
— А што ў другім пакеце?
dyjafan — беларуская лацінка
Слова дыяфан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыяфан — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыяфанаскапія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыятэрмі́чнасць (14)
(6) Стэ́фан ‹
› дыятэрмі́чны (11)
(7) клеяфа́н ‹
› дыятэрмі́я (9)
(8) левіяфа́н ‹
› дыяфанаскапі́я (13)
(3) ха́н ‹
› дыяфанаско́п (11)
(7) ага́-ха́н ‹
› дыяфані́чны (10)
(7) шалаха́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
