STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дэдукцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэду́кцыя мн. дэду́кцыі |
| Родны каго? чаго? |
дэду́кцыі мн. дэду́кцый |
| Давальны каму? чаму? |
дэду́кцыі мн. дэду́кцыям |
| Вінавальны каго? што? |
дэду́кцыю мн. дэду́кцыі |
| Творны кім? чым? |
дэду́кцыяй, дэду́кцыяю мн. дэду́кцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дэду́кцыі мн. дэду́кцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?
dedukcyja — беларуская лацінка
Слова дэдукцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэдукцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэдыкацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэдукты́ўны (10)
(12) самаінду́кцыя ‹
› дэдукцы́йна (10)
(14) узаемаіндукцыя ‹
› дэдукцы́йны (10)
(11) трансду́кцыя ‹
› дэдуцы́равацца (13)
(8) рэду́кцыя ‹
› дэдуцы́раваць (12)
(10) абстру́кцыя ‹
› дэдуцы́раваць (12)
(11) канстру́кцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
