аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэкампазёр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэкампазё́р мн. дэкампазё́ры |
| Родны каго? чаго? |
дэкампазё́ра мн. дэкампазё́раў |
| Давальны каму? чаму? |
дэкампазё́ру мн. дэкампазё́рам |
| Вінавальны каго? што? |
дэкампазё́р мн. дэкампазё́ры |
| Творны кім? чым? |
дэкампазё́рам мн. дэкампазё́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэкампазё́ры мн. дэкампазё́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
dekampazior — беларуская лацінка
Слова дэкампазёр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэкампазёр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэкампазіцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэкальцына́цыя (13)
(5) бабё́р ‹
› дэкамеві́т (9)
(6) гравё́р ‹
› дэкаме́тр (8)
(5) пазё́р ‹
› дэкампазіцыйны (14)
(6) фразё́р ‹
› дэкампазі́цыя (12)
(8) фантазё́р ‹
› дэкампенсава́ны (14)
(5) адзё́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.