мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дэкаме́тр — назоўнік дэкампазіцыйны — прыметнік
канцэпт

дэкампазёр

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэкампазёр
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дэкампазё́р

мн.  дэкампазё́ры
Родны
каго? чаго?		 дэкампазё́ра

мн.  дэкампазё́раў
Давальны
каму? чаму?		 дэкампазё́ру

мн.  дэкампазё́рам
Вінавальны
каго? што?		 дэкампазё́р

мн.  дэкампазё́ры
Творны
кім? чым?		 дэкампазё́рам

мн.  дэкампазё́рамі
Месны
у кім? у чым?		 дэкампазё́ры

мн.  дэкампазё́рах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто рана ўстае, у таго хлеба стае.


— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.


dekampazior — беларуская лацінка

Слова дэкампазёр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэкампазёр — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэкампазіцыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дэкальцына́цыя (13)

(5) бабё́р ‹

› дэкамеві́т (9)

(6) гравё́р ‹

› дэкаме́тр (8)

(5) пазё́р ‹

› дэкампазіцыйны (14)

(6) фразё́р ‹

› дэкампазі́цыя (12)

(8) фантазё́р ‹

› дэкампенсава́ны (14)

(5) адзё́р ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выраз