мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пазёр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазё́р мн. пазё́ры |
| Родны каго? чаго? |
пазё́ра мн. пазё́раў |
| Давальны каму? чаму? |
пазё́ру мн. пазё́рам |
| Вінавальны каго? што? |
пазё́ра мн. пазё́раў |
| Творны кім? чым? |
пазё́рам мн. пазё́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазё́ру мн. пазё́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.Не важна, колькі пражыў — важна ЯК.
pazior — беларуская лацінка
Слова пазёр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазёр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазёрка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазе́рыцца (9)
(9) брандмаё́р ‹
› пазе́рыць (8)
(5) бабё́р ‹
› пазё́мка (7)
(6) гравё́р ‹
› пазё́рка (7)
(10) дэкампазё́р ‹
› пазё́рскі (8)
(6) фразё́р ‹
› пазё́рства (9)
(8) фантазё́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).