аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэкаратар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэкара́тар мн. дэкара́тары |
| Родны каго? чаго? |
дэкара́тара мн. дэкара́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
дэкара́тару мн. дэкара́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
дэкара́тара мн. дэкара́тараў |
| Творны кім? чым? |
дэкара́тарам мн. дэкара́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэкара́тару мн. дэкара́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Вам, жанчынам, добра! Захацела есці — пайшла і згатавала...
dekaratar — беларуская лацінка
Слова дэкаратар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэкаратар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэкаратыўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэкарава́цца (11)
(7) варата́р ‹
› дэкарава́ць (10)
(8) адара́тар ‹
› дэкарава́ць (10)
(11) дэзадара́тар ‹
› дэкара́тарскі (12)
(16) маста́к-дэкара́тар ‹
› дэкараты́ўна (11)
(8) хлара́тар ‹
› дэкараты́ўна-прыкладны́ (21)
(9) нумара́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.