аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова нумаратар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нумара́тар мн. нумара́тары |
| Родны каго? чаго? |
нумара́тара мн. нумара́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
нумара́тару мн. нумара́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
нумара́тар мн. нумара́тары |
| Творны кім? чым? |
нумара́тарам мн. нумара́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
нумара́тары мн. нумара́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічnumaratar — беларуская лацінка
Слова нумаратар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нумаратар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нумарацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нумаралагі́чны (13)
(9) дэкара́тар ‹
› нумарало́гія (11)
(16) маста́к-дэкара́тар ‹
› нумаранабіра́льнік (17)
(8) хлара́тар ‹
› нумарацы́йны (11)
(7) нара́тар ‹
› нумара́цыя (9)
(10) эвапара́тар ‹
› нумарны́ (7)
(9) сепара́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.