аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нумарацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нумара́цыя мн. нумара́цыі |
| Родны каго? чаго? |
нумара́цыі мн. нумара́цый |
| Давальны каму? чаму? |
нумара́цыі мн. нумара́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
нумара́цыю мн. нумара́цыі |
| Творны кім? чым? |
нумара́цыяй, нумара́цыяю мн. нумара́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
нумара́цыі мн. нумара́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.
Не бульбасрач, а цудоўнае беларускае слова «дыскусія».
numaracyja — беларуская лацінка
Слова нумарацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нумарацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нумарок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нумаранабіра́льнік (17)
(10) дэфлара́цыя ‹
› нумара́тар (9)
(8) хлара́цыя ‹
› нумарацы́йны (11)
(10) дэхлара́цыя ‹
› нумарны́ (7)
(13) перанумара́цыя ‹
› нумаро́к (7)
(7) нара́цыя ‹
› нумаро́лаг (9)
(10) эвапара́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.