аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова нарацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нара́цыя мн. нара́цыі |
| Родны каго? чаго? |
нара́цыі мн. нара́цый, нара́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
нара́цыі мн. нара́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
нара́цыю мн. нара́цыі |
| Творны кім? чым? |
нара́цыяй, нара́цыяю мн. нара́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
нара́цыі мн. нара́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.
— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?
naracyja — беларуская лацінка
Слова нарацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік нарацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нарачны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нараўні́ з (9)
(10) дэхлара́цыя ‹
› нараўці́ся (9)
(9) нумара́цыя ‹
› на́рацкі (7)
(13) перанумара́цыя ‹
› На́рач (5)
(10) эвапара́цыя ‹
› Нарача́нка (9)
(9) рапара́цыя ‹
› нарача́нскі (10)
(9) сепара́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.