Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дэкламатар, -а, мужчынскі род
  1. Той, хто выступае з дэкламацыяй. Юны харыст стаў заўзятым дэкламатарам, выступаў з чытаннем вершаў беларускіх паэтаў. ← часопіс «Полымя». Хор хлопцаў спаборнічаў з дзявочым хорам. Іх перапынілі дэкламатары. ← А. Мальдзіс.
  2. Зборнік твораў для дэкламавання. Вычытаў у старым рускім дэкламатары прозвішча рускага паэта «П. Мінскій». І ахрысціў сябе больш арыгінальна: Усяслаў Барвінец. ← Валянцін Таўлай.
   [Лац. declamator.]

❌

дэкламатар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэкламатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэклама́тар мн. дэклама́тары
Родны каго? чаго?	дэклама́тара мн. дэклама́тараў
Давальны каму? чаму?	дэклама́тару мн. дэклама́тарам
Вінавальны каго? што?	дэклама́тара мн. дэклама́тараў
Творны кім? чым?	дэклама́тарам мн. дэклама́тарамі
Месны у кім? у чым?	дэклама́тару мн. дэклама́тарах
Клічная форма	— мн. —

— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!

Слова дэкламатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дэкламатар — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.