аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дэклама́тар — назоўнік дэклама́тарскі — прыметнік
канцэпт

дэкламатарка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дэкламатарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дэклама́тарка

мн.  дэклама́таркі
Родны
каго? чаго?
дэклама́таркі

мн.  дэклама́тарак
Давальны
каму? чаму?
дэклама́тарцы

мн.  дэклама́таркам
Вінавальны
каго? што?
дэклама́тарку

мн.  дэклама́тарак
Творны
кім? чым?
дэклама́таркай, дэклама́таркаю

мн.  дэклама́таркамі
Месны
у кім? у чым?
дэклама́тарцы

мн.  дэклама́тарках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Якая табе радасць ад таго, што ты маеш рацыю, калі жанчына побач з табой плача?

Купі і ёй рацыю.

deklamatarka — беларуская лацінка

Слова дэкламатарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэкламатарка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэкламацыйнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дэкламава́цца (12)

(12) правака́тарка

дэкламава́ць (11)

(15) фальсіфіка́тарка

дэклама́тар (10)

(8) ама́тарка

дэклама́тарскі (13)

(12) рэфарма́тарка

дэкламацы́йна (12)

(13) экзамена́тарка

дэкламацы́йнасць (15)

(9) сена́тарка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чаго яны радуюцца