аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аматарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ама́тарка мн. ама́таркі |
| Родны каго? чаго? |
ама́таркі мн. ама́тарак |
| Давальны каму? чаму? |
ама́тарцы мн. ама́таркам |
| Вінавальны каго? што? |
ама́тарку мн. ама́тарак |
| Творны кім? чым? |
ама́таркай, ама́таркаю мн. ама́таркамі |
| Месны у кім? у чым? |
ама́тарцы мн. ама́тарках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— Што б вы памянялі, калі б маглі вярнуцца ў мінулае?
— Рублі.
amatarka — беларуская лацінка
Слова аматарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аматарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аматарства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› амары́лісавы (11)
(13) арганіза́тарка ‹
› амары́лісавыя (12)
(12) правака́тарка ‹
› ама́тар (6)
(15) фальсіфіка́тарка ‹
› ама́тарска-дылета́нцкі (20)
(12) дэклама́тарка ‹
› ама́тарскі (9)
(12) рэфарма́тарка ‹
› ама́тарскі (9)
(13) экзамена́тарка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).