STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне
праскланяць слова узвінчаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
узві́нчаная
м. узві́нчаны н. узві́нчанае мн. узві́нчаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
узві́нчанай, узві́нчанае
м. узві́нчанага н. узві́нчанага мн. узві́нчаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
узві́нчанай
м. узві́нчанаму н. узві́нчанаму мн. узві́нчаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
узві́нчаную
м. узві́нчаны (неадуш.), узві́нчанага (адуш.) н. узві́нчанае мн. узві́нчаныя (неадуш.), узві́нчаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
узві́нчанай, узві́нчанаю
м. узві́нчаным н. узві́нчаным мн. узві́нчанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
узві́нчанай
м. узві́нчаным н. узві́нчаным мн. узві́нчаных |
| Кароткая форма |
узві́нчана |
скарбніца
Які розум, такая і гаворка.
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
uzvinčany — беларуская лацінка
Слова узвінчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове узвіраны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› узвінці́цца (10)
(10) падві́нчаны ‹
› узвінці́ць (9)
(10) разві́нчаны ‹
› узві́нчанасць (12)
(10) разві́нчаны ‹
› узві́нчванне (11)
(8) уві́нчаны ‹
› узві́нчвацца (11)
(9) вы́вінчаны ‹
› узві́нчваць (10)
(9) вы́вінчаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
