STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова узвінчанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
узві́нчанасць мн. узві́нчанасці |
| Родны каго? чаго? |
узві́нчанасці мн. узві́нчанасцяў, узві́нчанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
узві́нчанасці мн. узві́нчанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
узві́нчанасць мн. узві́нчанасці |
| Творны кім? чым? |
узві́нчанасцю мн. узві́нчанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
узві́нчанасці мн. узві́нчанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…
uzvinčanasć — беларуская лацінка
Слова узвінчанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік узвінчанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове узвінчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› узві́жанскі (10)
(13) размя́кчанасць ‹
› узвінці́цца (10)
(12) вы́танчанасць ‹
› узвінці́ць (9)
(13) разві́нчанасць ‹
› узві́нчаны (9)
(14) недако́нчанасць ‹
› узві́нчаны (9)
(12) зако́нчанасць ‹
› узві́нчаны (9)
(14) незако́нчанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
