аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова недакончанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
недако́нчанасць мн. недако́нчанасці |
| Родны каго? чаго? |
недако́нчанасці мн. недако́нчанасцяў, недако́нчанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
недако́нчанасці мн. недако́нчанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
недако́нчанасць мн. недако́нчанасці |
| Творны кім? чым? |
недако́нчанасцю мн. недако́нчанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
недако́нчанасці мн. недако́нчанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!niedakončanasć — беларуская лацінка
Слова недакончанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік недакончанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове недакорм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› недакла́дна (10)
(12) вы́танчанасць ‹
› недакла́днасць (13)
(13) разві́нчанасць ‹
› недакла́дны (10)
(12) узві́нчанасць ‹
› недако́нчаны (11)
(12) зако́нчанасць ‹
› недако́нчаны (11)
(14) незако́нчанасць ‹
› недако́нчаны (11)
(11) ско́нчанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.