STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова закончанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зако́нчанасць мн. зако́нчанасці |
| Родны каго? чаго? |
зако́нчанасці мн. зако́нчанасцяў, зако́нчанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
зако́нчанасці мн. зако́нчанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
зако́нчанасць мн. зако́нчанасці |
| Творны кім? чым? |
зако́нчанасцю мн. зако́нчанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
зако́нчанасці мн. зако́нчанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
zakončanasć — беларуская лацінка
Слова закончанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закончанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закопванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зако́нтрыцца (11)
(13) разві́нчанасць ‹
› зако́нтрыць (10)
(12) узві́нчанасць ‹
› зако́нтурны (10)
(14) недако́нчанасць ‹
› зако́нчаны (9)
(14) незако́нчанасць ‹
› зако́нчаны (9)
(11) ско́нчанасць ‹
› зако́нчаны (9)
(13) няско́нчанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
