Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 край¹, -ю, мужчынскі род
  1. Канечная лінія, якая абмяжоўвае якую-н. паверхню, а таксама частка паверхні, што прылягае да гэтай лініі. Край стала. Край неба. ▪ Маша падышла, села на край ложка, палажыла руку на яго [Васілёву] галаву. ← Іван Шамякін. Сымон Карызна выйшаў наперад, на самы край сцэны. ← Міхась Зарэцкі. / Пра канечную частку адзення, матэрыі і пад. Абрубіць краі хусцінкі. ▪ Даўгі бабчын андарак цягнуўся краем па падлозе. ← Іван Мележ. // Самая аддаленая ад цэнтра частка чаго-н.; ускраіна. Дом, дзе жыў Міхалка, стаяў на краі горада. ← Якуб Колас. Будынак урачэбнага ўчастка стаяў на краі вёскі. ← Іван Шамякін. // Верхні абрэз сценак пасудзіны; верх якога-н. паглыблення. Да самых краёў сырадой Запеніцца ў звонкай даёнцы. ← Мікола Аўрамчык. Калі [Зося] пачала піць, зубы дробна застукалі аб край шклянкі. ← Васіль Хомчанка.
  2. Вобласць, мясцовасць, што вылучаюцца па якой-н. характэрнай прымеце. Палескі край. Партызанскі край. Родны край. ▪ Паўночную частку Беларусі .. называюць краем блакітных азёр. ← Віталі Вольскі.
  3. Буйная адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў СССР. Краснаярскі край, Прыморскі край.
  •••
  Пярэдні край — першая лінія размяшчэння агнявых пазіцый пяхоты ў раёне баявых дзеянняў.
  Біць (ліцца) цераз край гл. біць.
  З краю ў край; з краю да краю; ад краю да краю — па ўсіх напрамках, з канца ў канец.
  Канца-краю не відаць (няма) гл. відаць.
  Краем вока — мімаходам, вельмі кароткі час (бачыць каго-, што-н.).
  Краем вуха — а) выпадкова, мімаходам (чуць пра каго-, што-н.); б) няўважліва, урыўкамі (слухаць каго-н.).
  Край свету — вельмі далёка.
  Мая хата з краю гл. хата.
  На краі гібелі (магілы) — у непасрэднай блізкасці са смяртэльнай небяспекай (быць, знаходзіцца і пад.).
  На краі свету (зямлі) — дзе-н. вельмі далёка.
  На край свету — куды-н. вельмі далёка, абы-куды (пайсці, пабегчы і пад.).
  Непачаты край чаго — вельмі многа, без ліку. Непачаты край работы.
  Хапіць цераз край гл. хапіць.
  Цераз край — у вялікай колькасці, з лішкам. А хараства, а пекнаты — аж цераз самы край бывала. ← Уладзімір Дубоўка.
 край², прыназоўнік з Родны склон.
  размоўнае слова Каля, ускрай. Сядзець край стала.