мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
самаго́ншчыца — назоўнік самагу́б — назоўнік
канцэпт

самаграй

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самаграй
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 самагра́й

мн.  самагра́і
Родны
каго? чаго?		 самагра́я

мн.  самагра́яў
Давальны
каму? чаму?		 самагра́ю

мн.  самагра́ям
Вінавальны
каго? што?		 самагра́й

мн.  самагра́і
Творны
кім? чым?		 самагра́ем

мн.  самагра́ямі
Месны
у кім? у чым?		 самагра́і

мн.  самагра́ях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.

гэта як халэмус, толькі капэрус

— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.


samahraj — беларуская лацінка

Слова самаграй (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самаграй — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самагуб + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› самаго́нны (9)

(3) ра́й ‹

› самаго́ншчык (11)

(13) карава́н-сара́й ‹

› самаго́ншчыца (12)

(4) гра́й ‹

› самагу́б (7)

(4) кра́й ‹

› самагу́бец (9)

(4) кра́й ‹

› самагу́бка (9)

(5) акра́й ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

смакатулька