мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
самагу́бец — назоўнік самагу́бна — прыслоўе
канцэпт

самагубка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова самагубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
самагу́бка

мн.  самагу́бкі
Родны
каго? чаго?
самагу́бкі

мн.  самагу́бак
Давальны
каму? чаму?
самагу́бцы

мн.  самагу́бкам
Вінавальны
каго? што?
самагу́бку

мн.  самагу́бак
Творны
кім? чым?
самагу́бкай, самагу́бкаю

мн.  самагу́бкамі
Месны
у кім? у чым?
самагу́бцы

мн.  самагу́бках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Алкаголь забівае нервовыя клеткі. Застаюцца толькі спакойныя.


samahubka — беларуская лацінка

Слова самагубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самагубка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самагубнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


самагра́й (8)

(5) гу́бка

самагу́б (7)

(5) гу́бка

самагу́бец (9)

(10) крывагу́бка

самагу́бна (9)

(10) дзетагу́бка

самагу́бнасць (12)

(9) душагу́бка

самагу́бнік (10)

(9) душагу́бка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

штаны ў крамах