аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самагубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самагу́бка мн. самагу́бкі |
| Родны каго? чаго? |
самагу́бкі мн. самагу́бак |
| Давальны каму? чаму? |
самагу́бцы мн. самагу́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
самагу́бку мн. самагу́бак |
| Творны кім? чым? |
самагу́бкай, самагу́бкаю мн. самагу́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самагу́бцы мн. самагу́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць
Пасля 40 здароўе — гэта калі ў цябе кожны новы дзень баліць не там, дзе балела ўчора.
samahubka — беларуская лацінка
Слова самагубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самагубка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самагубнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самагра́й (8)
(5) гу́бка ‹
› самагу́б (7)
(5) гу́бка ‹
› самагу́бец (9)
(10) крывагу́бка ‹
› самагу́бна (9)
(10) дзетагу́бка ‹
› самагу́бнасць (12)
(9) душагу́бка ‹
› самагу́бнік (10)
(9) душагу́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.