STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова душагубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
душагу́бка мн. душагу́бкі |
| Родны каго? чаго? |
душагу́бкі мн. душагу́бак |
| Давальны каму? чаму? |
душагу́бцы мн. душагу́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
душагу́бку мн. душагу́бак |
| Творны кім? чым? |
душагу́бкай, душагу́бкаю мн. душагу́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
душагу́бцы мн. душагу́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Кабета па тэлефоне:
Ліда, але ж калі спякота, хочацца халоднага шампанскага — які гарод?!
dušahubka — беларуская лацінка
Слова душагубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік душагубка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове душагубка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› душавыратава́льны (16)
(10) крывагу́бка ‹
› душагрэ́йка (10)
(9) самагу́бка ‹
› душагу́б (7)
(10) дзетагу́бка ‹
› душагу́бны (9)
(10) дзяньгу́бка ‹
› душагу́бскі (10)
(5) дубка́ ‹
› душагу́бства (11)
(10) стараду́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
асцярожна: facehugger