STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзяньгубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяньгу́бка мн. дзяньгу́бкі |
| Родны каго? чаго? |
дзяньгу́бкі мн. дзяньгу́бак |
| Давальны каму? чаму? |
дзяньгу́бцы мн. дзяньгу́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяньгу́бку мн. дзяньгу́бак |
| Творны кім? чым? |
дзяньгу́бкай, дзяньгу́бкаю мн. дзяньгу́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяньгу́бцы мн. дзяньгу́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Гаспадыні на заметку. Папрасіць прабачэння ў гасцей за тое, што ў хаце не прыбрана, куды лягчэй, чым прыбрацца.
dziańhubka — беларуская лацінка
Слова дзяньгубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяньгубка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяньгубства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяншчы́цкі (10)
(10) дзетагу́бка ‹
› дзяньгу́б (8)
(9) душагу́бка ‹
› дзяньгу́біць (11)
(9) душагу́бка ‹
› дзяньгу́бны (10)
(5) дубка́ ‹
› дзяньгу́бства (12)
(10) стараду́бка ‹
› дзяньдзі́вір (11)
(9) белазу́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
