аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзетагубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзетагу́бка мн. дзетагу́бкі |
| Родны каго? чаго? |
дзетагу́бкі мн. дзетагу́бак |
| Давальны каму? чаму? |
дзетагу́бцы мн. дзетагу́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзетагу́бку мн. дзетагу́бак |
| Творны кім? чым? |
дзетагу́бкай, дзетагу́бкаю мн. дзетагу́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзетагу́бцы мн. дзетагу́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыч — маўклівы, пануры чалавек
На планеце Зямля нейкая кабзда.
dzietahubka — беларуская лацінка
Слова дзетагубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзетагубка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзетагубства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзесяцярны́ (10)
(5) гу́бка ‹
› дзесяцяры́чны (12)
(10) крывагу́бка ‹
› дзетагу́б (8)
(9) самагу́бка ‹
› дзетагу́бства (12)
(9) душагу́бка ‹
› дзетазабо́йства (14)
(9) душагу́бка ‹
› дзетазабо́йца (12)
(10) дзяньгу́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.