аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дэса́нтна-штурмавы́ — прыметнік дэса́нтны — прыметнік
канцэпт

дэсантнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дэсантнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дэса́нтнік

мн.  дэса́нтнікі
Родны
каго? чаго?		 дэса́нтніка

мн.  дэса́нтнікаў
Давальны
каму? чаму?		 дэса́нтніку

мн.  дэса́нтнікам
Вінавальны
каго? што?		 дэса́нтніка

мн.  дэса́нтнікаў
Творны
кім? чым?		 дэса́нтнікам

мн.  дэса́нтнікамі
Месны
у кім? у чым?		 дэса́нтніку

мн.  дэса́нтніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


Табе часта кажуць «беражы сябе». Хай жа трапіцца чалавечак, які скажа «я буду цябе берагчы».


desantnik — беларуская лацінка

Слова дэсантнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дэсантнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дэсань + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дэса́нтна-дыверсі́йны (19)

(6) сі́тнік ‹

› дэса́нтна-паро́мны (16)

(11) кантра́ктнік ‹

› дэса́нтна-штурмавы́ (17)

(10) інфа́рктнік ‹

› дэса́нтны (8)

(13) авіядэса́нтнік ‹

› дэ́сань (6)

(10) аліме́нтнік ‹

› дэсарбцы́йны (11)

(11) пазуме́нтнік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

монстр у ягоным доме