Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 о¹, нескланяльнае слова, ніякі род
  1. Шаснаццатая літара беларускага алфавіта. Вялікае О.
  2. Галосны гук задняга рада сярэдняга пад'ёму, які вымаўляецца з удзелам губ.
 о², выклічнік
  1. Вокліч, пры дапамозе якога выказваецца пачуццё здзіўлення, захаплення, абурэння, дакору і пад. — О, дык у цябе, браце мой, кватэра нішто сабе, — сказаў Кузьма Чорны. ← Янка Скрыган. О-о-о, непедагогі не ведаюць, што такое няўрымслівасць маладога настаўніка перад навучальным годам! ← Мікола Лобан. // Ускрык, стогн, які выражае боль, адчай. Зноў [Чыжык] пачуў цяжкое, як стогн, «О!», потым ціхі шэпт «Ваня!», які чамусьці прывёў яго ў жудасць. ← Мікола Лупсякоў.
  2. Ужываецца для ўзмацнення эмацыянальнай экспрэсіўнасці выказвання ў рытарычных сказах і рытарычных зваротах. О, як прыгожа з вышыні Акінуць вокам лес і поле... ← Міхась Чарот. Дзеці нягоды, о слёзы людскія! ← Якуб Колас. О, як бы нам хацелася забыць І войны ўсе, і стогны, і руіны! ← Пімен Панчанка.
  3. Ужываецца для ўзмацнення сцвярджэння або адмаўлення. Жыта цячэ з рукавоў-латкоў машыны па гатунках. Іх аж тры. О, такое [жыта] можна сеяць! ← Якуб Ермаловіч.