аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэтаніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэтані́т мн. дэтані́ты |
| Родны каго? чаго? |
дэтані́ту мн. дэтані́таў |
| Давальны каму? чаму? |
дэтані́ту мн. дэтані́там |
| Вінавальны каго? што? |
дэтані́т мн. дэтані́ты |
| Творны кім? чым? |
дэтані́там мн. дэтані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэтані́це мн. дэтані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць
пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы
пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!
detanit — беларуская лацінка
Слова дэтаніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэтаніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэтанометр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэтана́цыя (9)
(9) перытані́т ‹
› дэта́ндар (8)
(17) рэтыкулаперытані́т ‹
› дэтані́раваць (12)
(7) тытані́т ‹
› дэтано́метр (10)
(6) афаніт ‹
› дэта́нт (6)
(8) манцані́т ‹
› дэтрансля́тар (12)
(8) керчані́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.