STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дэтанацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэтана́цыя мн. дэтана́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дэтана́цыі мн. дэтана́цый |
| Давальны каму? чаму? |
дэтана́цыі мн. дэтана́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дэтана́цыю мн. дэтана́цыі |
| Творны кім? чым? |
дэтана́цыяй, дэтана́цыяю мн. дэтана́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дэтана́цыі мн. дэтана́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Язык ходзіць, як мянташка па касе.
пра балбатлівага чалавекаБачыш канапу — хочацца паляжаць. Бачыш піва — хочацца выпіць. Бачыш ежу — хочацца есці. Скажыце, што не так з працай?
detanacyja — беларуская лацінка
Слова дэтанацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэтанацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэтандар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэтана́тар (9)
(8) прана́цыя ‹
› дэтана́тарны (11)
(7) сана́цыя ‹
› дэтанацы́йны (11)
(9) інтана́цыя ‹
› дэта́ндар (8)
(7) фана́цыя ‹
› дэтані́раваць (12)
(10) прафана́цыя ‹
› дэтані́т (7)
(9) стагна́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
