аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прафанацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прафана́цыя мн. прафана́цыі |
| Родны каго? чаго? |
прафана́цыі мн. прафана́цый |
| Давальны каму? чаму? |
прафана́цыі мн. прафана́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
прафана́цыю мн. прафана́цыі |
| Творны кім? чым? |
прафана́цыяй, прафана́цыяю мн. прафана́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
прафана́цыі мн. прафана́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вось на свеце як бывае: хто працуе, той і мае.
Калі б у кожнай школе быў кінатэатр і там раз на тыдзень навучэнцам паказвалі б сучаснае кіно з дубляжом па-беларуску, давала б гэта больш беларускіх беларусаў?
Школа мае быць не толькі месцам навучання, але і месцам забаў. Каб дзеці ішлі ў школу з задавальненнем.
prafanacyja — беларуская лацінка
Слова прафанацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прафанацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прафаннасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прафанава́цца (12)
(9) інтана́цыя ‹
› прафанава́ць (11)
(9) дэтана́цыя ‹
› прафанава́ць (11)
(7) фана́цыя ‹
› прафанізавацца (14)
(9) стагна́цыя ‹
› прафанізаваць (13)
(9) асігна́цыя ‹
› прафані́чны (10)
(14) контрасігна́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.