STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова контрасігнацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
контрасігна́цыя мн. контрасігна́цыі |
| Родны каго? чаго? |
контрасігна́цыі мн. контрасігна́цый |
| Давальны каму? чаму? |
контрасігна́цыі мн. контрасігна́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
контрасігна́цыю мн. контрасігна́цыі |
| Творны кім? чым? |
контрасігна́цыяй, контрасігна́цыяю мн. контрасігна́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
контрасігна́цыі мн. контрасігна́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.
kontrasihnacyja — беларуская лацінка
Слова контрасігнацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік контрасігнацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове контрасігноўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› контрасігнава́цца (16)
(10) прафана́цыя ‹
› контрасігнава́ць (15)
(9) стагна́цыя ‹
› контрасігнава́ць (15)
(9) асігна́цыя ‹
› контрасігно́вачны (16)
(11) кансігна́цыя ‹
› контрасігно́ўка (14)
(11) імпрэгна́цыя ‹
› контрата́ка (10)
(16) гіперімпрэгнацыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
