аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стагнацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стагна́цыя мн. стагна́цыі |
| Родны каго? чаго? |
стагна́цыі мн. стагна́цый |
| Давальны каму? чаму? |
стагна́цыі мн. стагна́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
стагна́цыю мн. стагна́цыі |
| Творны кім? чым? |
стагна́цыяй, стагна́цыяю мн. стагна́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
стагна́цыі мн. стагна́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
Алкакукалд — чалавек, які глядзіць на людзей, якія п'юць, але ў працэсе не ўдзельнічае.
некаторыя кажуць, што націск на о — куколдstahnacyja — беларуская лацінка
Слова стагнацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стагнацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стагоддзе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› стагнаваць (10)
(9) дэтана́цыя ‹
› стагна́нне (9)
(7) фана́цыя ‹
› стагнацы́йны (11)
(10) прафана́цыя ‹
› стагна́ць (8)
(9) асігна́цыя ‹
› стагні́раваць (12)
(14) контрасігна́цыя ‹
› стагні́раваць (12)
(11) кансігна́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск