аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кансігнацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кансігна́цыя мн. кансігна́цыі |
| Родны каго? чаго? |
кансігна́цыі мн. кансігна́цый |
| Давальны каму? чаму? |
кансігна́цыі мн. кансігна́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
кансігна́цыю мн. кансігна́цыі |
| Творны кім? чым? |
кансігна́цыяй, кансігна́цыяю мн. кансігна́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
кансігна́цыі мн. кансігна́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцейКожны нябожчык на Эверэсце калісьці быў неймаверна матываванай асобай.
kansihnacyja — беларуская лацінка
Слова кансігнацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кансігнацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кансіліум + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кансігна́нт (10)
(9) стагна́цыя ‹
› кансігна́тар (11)
(9) асігна́цыя ‹
› кансігнацы́йны (13)
(14) контрасігна́цыя ‹
› кансі́ліум (9)
(11) імпрэгна́цыя ‹
› кансісто́метр (12)
(16) гіперімпрэгнацыя ‹
› кансісто́рскі (12)
(11) аксігена́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.