Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 няма, безасабовая форма у знач. выказнік
  1. Не быць у наяўнасці, адсутнічаць, бракаваць. [Аўгінька:] — Віця! У нас нікога ў хаце няма... Бацька з маткай паехалі, а малыя недзе гуляюць... Зойдзем да нас... Добра? ← Міхась Зарэцкі. Рады ўсе, што сонца грэе, Што няма больш халадоў. ← Якуб Колас. // Не існуе, не бывае зусім. Нічога няма даражэй за Радзіму. ← Пятрусь Броўка.
  2. У знач. няпоўнага сказа пры адмоўных адказах на пытанні. — Ці прыехала сястра? — Няма.
  •••
  Адбою няма ад каго — занадта многа, больш чым трэба каго-н. [Казік:] — Ну і вырасла, ну і пахарашэла.. Ад кавалераў, мабыць, адбою няма? ← Сяргей Грахоўскі.
  Дзець няма куды гл. дзець.
  Жывога месца няма — пра вельмі збітага чалавека.
  Зладу няма з кім-чым — немагчыма справіцца з кім-, чым-н. [Антон Пятровіч:] — Унь, з адным сынам зладу няма, а тут — тысячы людзей, тысячы гектараў зямлі. ← Алесь Шашкоў.
  Зносу няма чаму — добра носіцца, вельмі доўга не зношваецца (пра адзенне, абутак і пад.).
  І блізка пяма гл. блізка.
  І думаць няма чаго гл. думаць.
  І заваду (заводу) няма — пра поўную адсутнасць каго-, чаго-н. — У нас стук, грукат, гудкі, дык шпакоў тут і заваду няма. ← Алесь Пальчэўскі.
  І следу няма — нічога няма, нічога не засталося.
  Канца-меры няма — пра што-н. неабмежаванае, чаму няма меры.
  Канца (канца-краю) няма — тое, што і канца (канца-краю) не відаць (гл. відаць).
  Ліку няма — вельмі многа, незлічонае мноства каго-, чаго-н.
  Няма вока за кім-чым — пра адсутнасць догляду за кім-, чым-н.
  Няма галавы — а) пра неразумнага, тупога чалавека; б) пра слабую, дрэнную памяць.
  Няма доступу (прыступу) да каго — нельга падступіцца, звярнуцца да каго-н.
  Няма дурных (дурняў) (у іранічным сэнсе) — а) выказванне нязгоды з кім-н., адмаўленне рабіць, выконваць што-н. — Няма дурных, — сказаў Віктар, прыскорваючы хаду. — Сам папаўся, сам і выкручвайся. ← Яўген Васілёнак; б) не ашукаеш, не спадзявайся.
  Няма за душой чаго — пра поўную адсутнасць чаго-н.
  Няма за што рук (рукі) зацяць (зачапіць) гл. заняць.
  Няма калі дыхнуць — тое, што і некалі дыхнуць (гл. некалі¹).
  Няма куды вачэй дзець гл. дзець.
  Няма на што глядзець гл. глядзець.
  Няма роду без выроду — нічога не бывае без непрыемнага выключэння.
  Няма сэрца ў каго — пра адсутнасць спагады, літасці, спачування да каго-н.
  Няма таго, каб (з інфінітыў) — пра адсутнасць прывычкі, жадання што-н. рабіць; пра адсутнасць разумення таго, што трэба зрабіць. — От жа дзіцятка: няма таго, каб шанаваць, падтрымліваць бацьку, — таксама на бацьку кінуцца рад! ← Іван Мележ.
  Няма толку — а) бескарысна. А пасееш — няма толку, Што ж, зямля пустая! ← Якуб Колас; б) пра адсутнасць згоды, парадку, ладу.
  Няма (і) у паміне — зусім няма, адсутнічае, не існуе. Карчмы няма ўжо і ў паміне, Нідзе і следу не відно. ← Ніл Гілевіч.
  Няма чаго бога гнявіць гл. гнявіць.
  Няма чаго богу грашыць гл. грашыць.
  Няма чаго граху таіць гл. таіць.
  Няма чаго казаць гл. казаць¹.
  Няма чаго на бога ківаць гл. ківаць.
  Няма чаго рабіць гл. рабіць.
  Няма чым крыць гл. крыць.
  Рады няма — не хапае сілы, магчымасці справіцца з кім-, чым-н. І рукамі і нагамі пачала адбівацца [Петрачыха], чалавеку ледзь вачэй не павыдзірала. Рады няма з гэтай бабаю. ← Мікола Лобан.
  Ратунку няма — пра вельмі моцную ступень праяўлення чаго-н.
  Слоў няма — бясспрэчна, канечне, няма падставы сумнявацца.
  Сухога месца (рубца) няма на кім — усё прамокла, усё стала мокрым.
  Ходу няма каму-чаму — а) пра адсутнасць магчымасці праявіць свае здольнасці ў якой-н. галіне; б) пра адсутнасць попыту на што-н., шырокага выкарыстання чаго-н.
  Цаны няма каму-чаму — вельмі дарагое, неацэннае.