аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэфаліянт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэфалія́нт мн. дэфалія́нты |
| Родны каго? чаго? |
дэфалія́нту мн. дэфалія́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
дэфалія́нту мн. дэфалія́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
дэфалія́нт мн. дэфалія́нты |
| Творны кім? чым? |
дэфалія́нтам мн. дэфалія́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэфалія́нце мн. дэфалія́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.
defalijant — беларуская лацінка
Слова дэфаліянт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэфаліянт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэфаліяцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэфакусавацца (13)
(8) правія́нт ‹
› дэфакусаваць (12)
(7) дэвія́нт ‹
› дэфакусо́ўка (11)
(7) фалія́нт ‹
› дэфалія́цыя (10)
(6) амія́нт ‹
› дэфармава́льнасць (16)
(7) апеля́нт ‹
› дэфармава́льны (13)
(11) інтэрпеля́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.