STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэвіянт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэвія́нт мн. дэвія́нты |
| Родны каго? чаго? |
дэвія́нта мн. дэвія́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
дэвія́нту мн. дэвія́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
дэвія́нта мн. дэвія́нтаў |
| Творны кім? чым? |
дэвія́нтам мн. дэвія́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэвія́нце мн. дэвія́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
devijant — беларуская лацінка
Слова дэвіянт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэвіянт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэвіянтнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэвіло́н (7)
(7) нашчэ́нт ‹
› Дэ́віс (5)
(6) ушчэ́нт ‹
› дэвіталізацыя (13)
(8) правія́нт ‹
› дэвія́нтна (9)
(7) фалія́нт ‹
› дэвія́нтнасць (12)
(9) дэфалія́нт ‹
› дэвія́нтны (9)
(6) амія́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
