дэвіянтнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова дэвіянтнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дэвія́нтнасць мн. дэвія́нтнасці
Родны каго? чаго?	дэвія́нтнасці мн. дэвія́нтнасцяў, дэвія́нтнасцей
Давальны каму? чаму?	дэвія́нтнасці мн. дэвія́нтнасцям
Вінавальны каго? што?	дэвія́нтнасць мн. дэвія́нтнасці
Творны кім? чым?	дэвія́нтнасцю мн. дэвія́нтнасцямі
Месны у кім? у чым?	дэвія́нтнасці мн. дэвія́нтнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.

калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумаць

devijantnasć — беларуская лацінка

Слова дэвіянтнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: