STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дэвіяцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэвія́цыя мн. дэвія́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дэвія́цыі мн. дэвія́цый |
| Давальны каму? чаму? |
дэвія́цыі мн. дэвія́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дэвія́цыю мн. дэвія́цыі |
| Творны кім? чым? |
дэвія́цыяй, дэвія́цыяю мн. дэвія́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дэвія́цыі мн. дэвія́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.
devijacyja — беларуская лацінка
Слова дэвіяцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэвіяцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэвон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэвія́нтнасць (12)
(12) гідраавія́цыя ‹
› дэвія́нтны (9)
(12) суперавія́цыя ‹
› дэвіяцы́йны (10)
(14) сельгасавія́цыя ‹
› дэво́н (5)
(10) абрэвія́цыя ‹
› дэво́нска-пе́рмскі (16)
(11) эксфалія́цыя ‹
› дэво́нскі (8)
(10) дэфалія́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
