эксфаліяцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова эксфаліяцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	эксфалія́цыя мн. эксфалія́цыі
Родны каго? чаго?	эксфалія́цыі мн. эксфалія́цый, эксфалія́цыяў
Давальны каму? чаму?	эксфалія́цыі мн. эксфалія́цыям
Вінавальны каго? што?	эксфалія́цыю мн. эксфалія́цыі
Творны кім? чым?	эксфалія́цыяй, эксфалія́цыяю мн. эксфалія́цыямі
Месны у кім? у чым?	эксфалія́цыі мн. эксфалія́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пытае старасць, што прыгатавала маладосць.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

eksfalijacyja — беларуская лацінка

Слова эксфаліяцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: