аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова емінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
е́мінка мн. е́мінкі |
| Родны каго? чаго? |
е́мінкі мн. е́мінак, е́мінкаў |
| Давальны каму? чаму? |
е́мінцы мн. е́мінкам |
| Вінавальны каго? што? |
е́мінку мн. е́мінкі |
| Творны кім? чым? |
е́мінкай, е́мінкаю мн. е́мінкамі |
| Месны у кім? у чым? |
е́мінцы мн. е́мінках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.
хлопчык: хоча сэксу
мужчына: хоча пакласці галаву табе на калені і наскардзіцца на ўсіх навокал
jeminka — беларуская лацінка
Слова емінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік емінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ёмістасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Е́мен (4)
(9) успамі́нка ‹
› еменскі (7)
(8) прамі́нка ‹
› е́міна (5)
(9) вітамі́нка ‹
› е́мінны (6)
(9) праё́мінка ‹
› Емялья́н (7)
(8) размі́нка ‹
› Емялья́навіч (11)
(9) сало́мінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.