аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прамінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамі́нка мн. прамі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
прамі́нкі мн. прамі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
прамі́нцы мн. прамі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
прамі́нку мн. прамі́нкі |
| Творны кім? чым? |
прамі́нкай, прамі́нкаю мн. прамі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прамі́нцы мн. прамі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што было, даўно на мора сплыло.
Сплю на артапедычнай падушцы, а хацелася б на фінансавай.
praminka — беларуская лацінка
Слова прамінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове праміск + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праміна́цца (10)
(7) намі́нка ‹
› праміна́ць (9)
(9) напамі́нка ‹
› праміне́нтны (11)
(9) успамі́нка ‹
› праміну́лы (9)
(9) вітамі́нка ‹
› праміну́лы (9)
(6) е́мінка ‹
› праміну́ты (9)
(9) праё́мінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.