STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жабулька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жабу́лька мн. жабу́лькі |
| Родны каго? чаго? |
жабу́лькі мн. жабу́лек |
| Давальны каму? чаму? |
жабу́льцы мн. жабу́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
жабу́льку мн. жабу́лек |
| Творны кім? чым? |
жабу́лькай, жабу́лькаю мн. жабу́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
жабу́льцы мн. жабу́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтусканечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
žabuĺka — беларуская лацінка
Слова жабулька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жабулька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жабурынне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жабро́ўны (8)
(10) парасо́лька ‹
› жабро́ўны (8)
(8) бабу́лька ‹
› жабры (5)
(10) аздабу́лька ‹
› жабуры́нне (9)
(8) рабу́лька ‹
› жабу́цька (8)
(10) барабу́лька ‹
› жабянё́ (6)
(10) трымбу́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
