Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

жазло, -а; мн. жэзлы (з лічэбнік 2, 3, 4 жазлы), жэзлаў; ніякі род
  1. устарэлае Посах, палка асобай формы, якія служылі сімвалам улады, ганаровага звання, становішча. Маршальскае жазло.
  2. Палачка ў руках рэгуліроўшчыка вулічнага руху. Прыгожа махаючы паласатымі жэзламі, стаялі.. міліцыянеры. ← Уладзімір Карпаў.
  3. Металічны стрыжэнь з дужкай і ўказаннем участка чыгуначнага пуці (выкарыстоўваецца пры рэгуліроўцы руху паяздоў). — Ну, стаянка скончылася. Давай жазло, Петрык! ← Хвядос Шынклер.

❌

жазло

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова жазло
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	жазло́ мн. (2, 3, 4) жазлы́, жэ́злы
Родны каго? чаго?	жазла́ мн. жэ́злаў
Давальны каму? чаму?	жазлу́ мн. жэ́злам
Вінавальны каго? што?	жазло́ мн. (2, 3, 4) жазлы́, жэ́злы
Творны кім? чым?	жазло́м мн. жэ́зламі
Месны у кім? у чым?	жазле́ мн. жэ́злах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.

А вы ведалі, што ў 15 стагоддзі аўтамабільная кампанія Alfa Romeo запазычыла герб у Пружан?

не ў 15, а ў 16 — фактчэкінг у вас абы-што

Слова жазло (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік жазло — у родным, давальным, творным і месным склоне

жазло

Навігатар

Мемчыкі