Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сядло, -а; мн. сёдлы (з лічэбнік 2, 3, 4 сядлы), -аў; ніякі род
  1. Сядзенне для конніка, якое мацуецца на спіне каня, асла і пад. Сядло на кані пабялела ад снегу: коннік гадзіны тры не сядзеў на ім. ← Іван Мележ. Набыць адразу так шмат сёдлаў і адпаведных коней было даволі нялёгка. ← Янка Брыль. Ваяка меў цудоўнага каня. На тым кані ён вецер абганяў. Сядло ўсё пазалочана на ім, вуздэчка ўся ў зіхценні залатым. ← Уладзімір Дубоўка. // Скураное сядзенне матацыкла, веласіпеда. Рэзка тузануўшы нагою рычаг, Казімір завёў матацыкл, сеў на сядло. ← Усевалад Краўчанка.
  2. Назва розных дэталей для апоры, насадкі чаго-н. Сядло клапана.
  3. Прадаўгаватая ўпадзіна між дзвюма вышынямі ў горным хрыбце. Сядло Эльбруса.
  •••
  Выбіць з сядла гл. выбіць.
  Як свінні сядло (падыходзіць) — зусім не пасуе (не падыходзіць).

❌

сядло

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сядло
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сядло́ мн. сёдлы, (2, 3, 4) сядлы́
Родны каго? чаго?	сядла́ мн. сёдлаў
Давальны каму? чаму?	сядлу́ мн. сёдлам
Вінавальны каго? што?	сядло́ мн. сёдлы, (2, 3, 4) сядлы́
Творны кім? чым?	сядло́м мн. сёдламі
Месны у кім? у чым?	сядле́ мн. сёдлах
Клічная форма	— мн. —

Слова сядло (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сядло — у родным, давальным, творным і месным склоне

сядло

Навігатар

Мемчыкі