аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
звя́гліцца — дзеяслоў звя́гнуць — дзеяслоў
канцэпт

звягло

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова звягло
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
звягло́

мн. 
Родны
каго? чаго?
звягла́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
звяглу́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
звягло́

мн. 
Творны
кім? чым?
звягло́м

мн. 
Месны
у кім? у чым?
звягле́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.


канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

zviahlo — беларуская лацінка

Слова звягло (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік звягло — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове звягня + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


звяглі́васць (11)

(12) электратабло́

звяглі́вы (8)

(6) сцябло́

звя́гліцца (9)

(6) пругло́

звя́гнуць (8)

(5) цягло́

звягня́ (6)

(5) сядло́

звяда́нне (8)

(3) зло́


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не ўспрымаю як чалавека