аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жаўнерня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жаўне́рня мн. жаўнерні |
| Родны каго? чаго? |
жаўнерні мн. жаўнерань, жаўнерняў |
| Давальны каму? чаму? |
жаўнерні мн. жаўнерням |
| Вінавальны каго? што? |
жаўнерню мн. жаўнерні |
| Творны кім? чым? |
жаўнерняй, жаўнерняю мн. жаўнернямі |
| Месны у кім? у чым? |
жаўнерні мн. жаўнернях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
žaŭniernia — беларуская лацінка
Слова жаўнерня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жаўнерня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жаўнерства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жаўна́ (5)
(7) аўча́рня ‹
› жаўне́р (6)
(8) гушча́рня ‹
› жаўне́рка (8)
(7) губе́рня ‹
› жаўне́рскі (9)
(7) папе́рня ‹
› жаўне́рства (10)
(5) херня́ ‹
› жаўне́рчык (9)
(8) касцерня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.