аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паперня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папе́рня мн. папе́рні |
| Родны каго? чаго? |
папе́рні мн. папе́рань, папе́рняў |
| Давальны каму? чаму? |
папе́рні мн. папе́рням |
| Вінавальны каго? што? |
папе́рню мн. папе́рні |
| Творны кім? чым? |
папе́рняй, папе́рняю мн. папе́рнямі |
| Месны у кім? у чым? |
папе́рні мн. папе́рнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Сучасных дзяцей ставяць у куток, у якім найгорш ловіць Wi-Fi.
papiernia — беларуская лацінка
Слова паперня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паперня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паперхванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папе́рка (7)
(8) гушча́рня ‹
› папе́рнік (8)
(7) губе́рня ‹
› папе́рны (7)
(8) жаўне́рня ‹
› папе́рхванне (11)
(5) херня́ ‹
› папе́рхваць (10)
(8) касцерня ‹
› папе́рці (7)
(9) прасві́рня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.