аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жаўрушачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жаўру́шачка мн. жаўру́шачкі |
| Родны каго? чаго? |
жаўру́шачкі мн. жаўру́шачак |
| Давальны каму? чаму? |
жаўру́шачцы мн. жаўру́шачкам |
| Вінавальны каго? што? |
жаўру́шачку мн. жаўру́шачак |
| Творны кім? чым? |
жаўру́шачкай, жаўру́шачкаю мн. жаўру́шачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
жаўру́шачцы мн. жаўру́шачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
žaŭrušačka — беларуская лацінка
Слова жаўрушачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жаўрушачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жаўрык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жа́ўранкаў (9)
(10) пампу́шачка ‹
› жаўру́к (6)
(10) пампу́шачка ‹
› жаўруко́вы (9)
(11) зеляпу́шачка ‹
› жа́ўрык (6)
(11) сакату́шачка ‹
› жаўрэ́ць (7)
(11) завіту́шачка ‹
› жаўтабо́кі (9)
(8) пту́шачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.