аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова завітушачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
завіту́шачка мн. завіту́шачкі |
| Родны каго? чаго? |
завіту́шачкі мн. завіту́шачак |
| Давальны каму? чаму? |
завіту́шачцы мн. завіту́шачкам |
| Вінавальны каго? што? |
завіту́шачку мн. завіту́шачкі |
| Творны кім? чым? |
завіту́шачкай, завіту́шачкаю мн. завіту́шачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
завіту́шачцы мн. завіту́шачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.
— Чаму вы атруцілі суседзяў?
— У краме сказалі, што атручваць тараканаў лепш разам з суседзямі.
zavitušačka — беларуская лацінка
Слова завітушачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завітушачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове завітушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› заві́тваць (9)
(11) зеляпу́шачка ‹
› завітко́вы (9)
(10) жаўру́шачка ‹
› завіто́к (7)
(11) сакату́шачка ‹
› завіту́шка (9)
(8) пту́шачка ‹
› заві́ты (6)
(9) дачу́шачка ‹
› заві́ты (6)
(9) пупы́шачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.