аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова адначасовасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адначасо́васць мн. адначасо́васці |
| Родны каго? чаго? |
адначасо́васці мн. адначасо́васцяў, адначасо́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
адначасо́васці мн. адначасо́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
адначасо́васць мн. адначасо́васці |
| Творны кім? чым? |
адначасо́васцю мн. адначасо́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
адначасо́васці мн. адначасо́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
adnačasovasć — беларуская лацінка
Слова адначасовасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адначасовасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адначассе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аднача́сны (9)
(9) часо́васць ‹
› адначасо́ва (10)
(16) нядоўгачасовасць ‹
› адначасо́ва з (12)
(16) кароткачасо́васць ‹
› адначасо́вы (10)
(15) неадначасо́васць ‹
› аднача́ссе (9)
(14) розначасо́васць ‹
› аднача́сткавы (12)
(13) своечасо́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.