аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жгачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жга́чка мн. жга́чкі |
| Родны каго? чаго? |
жга́чкі мн. жга́чак, жга́чкаў |
| Давальны каму? чаму? |
жга́чцы мн. жга́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
жга́чку мн. жга́чкі |
| Творны кім? чым? |
жга́чкай, жга́чкаю мн. жга́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
жга́чцы мн. жга́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».
žhačka — беларуская лацінка
Слова жгачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жгачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жгут + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жвя́кнуць (8)
(5) га́чка ‹
› жвя́ньканнік (11)
(7) бага́чка ‹
› жвя́нькаць (9)
(9) памага́чка ‹
› жгу́нскі (7)
(7) гу́гачка ‹
› жгу́т (4)
(10) паслуга́чка ‹
› жгу́тавы (7)
(8) друга́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.