аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жгут
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жгу́т мн. жгуты́ |
| Родны каго? чаго? |
жгута́ мн. жгуто́ў |
| Давальны каму? чаму? |
жгуту́ мн. жгута́м |
| Вінавальны каго? што? |
жгу́т мн. жгуты́ |
| Творны кім? чым? |
жгуто́м мн. жгута́мі |
| Месны у кім? у чым? |
жгуце́ мн. жгута́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)
Старасць — гэта калі чалавек стамляецца жыць.
žhut — беларуская лацінка
Слова жгут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жгут — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жгутаногія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жвя́нькаць (9)
(3) ву́т ‹
› жга́чка (6)
(7) галагу́т ‹
› жгу́нскі (7)
(5) магу́т ‹
› жгу́тавы (7)
(7) гумігу́т ‹
› жгутано́гі (9)
(6) тангу́т ‹
› жгутано́гія (10)
(8) штэ́йнгут ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.